Vrijwilliger bij Samen Leren in de Wijk

In het dagelijks leven ben ik Fer Mathijssen, intussen alweer 67 jaar.

Ik ben getrouwd en samen hebben we 3 dochters.

Wel of niet toevallig zijn we allemaal mensen met een ‘zorghart’.

Ook hebben we als huisgenoot een Toller genaamd Thibeau.

 

Mijn hobby’s zijn: reizen, hockey (niet actief), wandelen met de hond, genieten van de natuur, muziek, foto en video.

 

Na de middelbare school ben ik eerst een jaar of drie bij de belastingdienst gaan werken tot ik, geïnspireerd door mijn zus, meeging met een Zonnebloemvakantie en daar besmet werd met het zorgvirus.

De opleiding tot verpleegkundige gevolgd en na enkele jaren het ziekenhuis verruild voor het verzorgingshuis.

Na de opleiding gerontologie voor verpleegkundigen en enkele managementcursussen kwam ik al snel in het management, waarin ik vooral genoot van de wijsheid van cliënten en de samenwerking met collega’s. In Gorinchem heb ik veel kunnen leren van de meerdere fusies en om onzekerheden van snelle veranderingen om te zetten van negativiteit naar positiviteit. Niet bang zijn voor nieuwe dingen, maar ze juist als uitdaging te zien.

In december 2004 was ik blij om weer in het Brabantse Breda als locatiemanager aan de slag te kunnen in Westerwiek.

Mijn grootste interesse in mijn werkverleden was vooral gericht op het welzijn van zowel cliënten als collega’s. Dat zorg slechts aanvullend is op het bestaan, leven en welzijn van mensen en niet andersom.

Ik geniet ervan om mensen te inspireren, te motiveren en te kijken naar wat iemand wèl kan in plaats van wat iemand niet (meer) kan.

 

Sinds mijn pensionering ben ik als vrijwilliger aan de slag gegaan o.a. bij Surplus.

Toen de vraag kwam of ik als vrijwilliger een bijdrage wilde leveren aan collega’s in opleiding (CIO’s) in ‘Samen Leren in de Wijk’, hoefde ik daar niet lang over na te denken.

Ik vond en vind het erg belangrijk dat een zorgorganisatie voldoende geld, tijd en energie stopt in medewerkers in opleiding voor de zorg en persoonlijke ontwikkeling.

In het begin was het samen zoeken naar het wat, waar en hoe. Gelukkig gaat dat steeds beter.

Ik probeer de CIO’s te ondersteunen bij taal, rekenen, plannen, werken met de pc, het samen zoeken en vinden naar antwoorden op vragen en naast motiveren breed te kijken naar de organisatie. Steeds uitgaande van de basis ‘wat wil de cliënt’.

Zelf leer ik ook weer veel van de bijeenkomsten op de werkplaatsen. De samenwerking met coaches en collega-vrijwilligers is gezellig en inspirerend.

 

Er is niets leuker dan delen, enthousiasme en positiviteit!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Translate »
Open chat
Hulp nodig?